Gospelimages (Imazhe Ungjilli) është i përkushtuar për përhapjen e mesazhit Biblik sa më gjërësisht që të jetë e mundur përmes pikturave, por jo për arsye përfitimi. Përmes dyqanit të web-it është e mundur të blihen riprodhime të cilësisë së lartë në kanavacë të pikturës së zgjedhur. Të gjitha të ardhurat nga të drejtat do të jenë të disponueshme tek GlobalRize, “duke tejshkuar botën për Krishtin online”. www.globalrize.org Ju po largoheni nga website-i.

Kthehu te indeksi
Pesëdhjetë ditë pas Pashkës, erdhi dita e Rrëshajës. (Pentekostë – e pesëdhjeta).
Festa e Rrëshajës është përmbushja në Dhiatën e Re e festës së Dhiatës së Vjetër e quajtur festa e Javëve (Shavuot). Festa e javëve ishte një festival të korrash, festival i shumimit të grurit; të korrat e grurit. Në këtë ditë të gëzueshme, hebrenjtë i ofronin dy bukë Perëndisë në tempullin në Jerusalem. Dy bukët e parë simbolizonin prodhimin e plotë të grurit, (Shih bukët në pikturë).
Pasi Jezusi vdiq, trupi i Tij, u mboll si kokërr gruri në tokë. Ringjallja e Tij nga të vdekurit (në Pashkë), është fillimi i një jete të re; kokrra e grurit që prodhon shumë kokrra.
1 e Korintasve 15:20 : “Por tani Krishti u ringjall prej së vdekurish, dhe u bë fryti i parë i atyre që kanë fjetur”.
Përmbushja me Frymën e Shenjtë në ditën e Rrëshajës, është pika kulmore e veprës shpenguese të Krishtit. Ringjallja vërteton fitoren e Tij mbi vdekjen, dhe është fillimi i një jete të re e të pakorruptueshme.
Zbritja e Frymës së Shenjtë – e shprehur me anë të dhuntisë së të folurit të gjuhëve të huaja – është shenja e fillimit të zgjerimit të Mbretërisë së Perëndisë mes të gjithë njerëzve. Shenja e zjarrit do të thotë larjen, pastrimin e besimtarit. Gjuhët e shumta të zjarrit kanë domethënien e shumicës së gjuhëve. Shenja e erës ka kuptimin e të folurit të nxitur nga fryma (era = ruach = shpirti) e Frymës së Shenjtë.
Grupi i dishepujve të Jezusit që e merr këtë shenjë do të shumëfishohet dhe do të bëhet një shumicë e madhe që askush nuk mund ta numërojë; e korra e plotë, kur Ai të kthehet.
Romakëve 8:11 : “Por në qoftë se Fryma e Atij që ringjalli Krishtin prej së vdekurish banon në ju, Ai që e ringjalli Krishtin prej së vdekurish do t’u japë jetë edhe trupave tuaj vdekatarë me anë të Frymës së Tij që banon në ju”.
Shih edhe: Isaia 57:15-17, Jeremia 31:33, Ezekieli 36:26-27, Ezekieli 37:9-10.
Banimi në ne i Frymës së Shenjtë
- Fryma e Shenjtë është ‘mbrojtësi tjetër’ i cili vjen të banojë te besimtarët pas ngjitjes lart të Jezusit dhe do të rrijë me ta përgjithmonë. Gjoni 14.
- Besimtari është tempulli i Frymës së Shenjtë. 1 e Korintasve 3:16-17, 1 e Korintasve 6:19.
- Fryma e Shenjtë i sjell fjalët e Jezusit në zemrat e besimtarëve. Gjoni 14:26. Ai tërheq vëmendjen e tyre te Jezusi. Gjoni 16:1.
- Besimtarët do t’i nënshtrohen udhëheqjes dhe mësimeve të Frymës së Shenjtë. Ai do t’i udhëheqë për tek e vërteta. Gjoni 16:13.
- Zjarri i dashurisë së Perëndisë i bën besimtarët të flasin Fjalën e Perëndisë nëpër botë.
- Fryma e Shenjtë, ai do të bindë botën për mëkat, për drejtësi dhe për gjyq. Gjoni 16:8.
- Fuqia e Frymës së Shenjtë e bën të mundur për besimtarët që të qëndrojnë të fortë para mëkatit, djallit dhe botës. Ai, pra, duhet të veshë parzmoren e plotë të Perëndisë. Efesianëve 6:10-20, Hebrenjve 4:12.
Shkarkoe imazhin falas
A preferon një stampim në kanavacë?
Rrëshajët, zbritja e Frymës së Shenjtë
Veprat e Apostujve 2:2-4
2 Dhe befas nga qielli u bë një ushtimë, si ajo e një ere që fryn furishëm dhe e mbushi gjithë shtëpinë, ku ata po rrinin. 3 Dhe atyre iu dukën gjuhë, si prej zjarri, të cilat ndaheshin dhe zinin vend mbi secilin prej tyre. 4 Kështu, të gjithë u mbushën me Frymën e Shenjtë dhe filluan të flasin në gjuhë të tjera, ashtu si Fryma e Shenjtë ua jepte atyre të shpreheshin.Teksti i plotë i biblës
Veprat e Apostujve 2:1-13
1 Kur erdhi dita e Rrëshajëve, ata ishin të gjithë bashkë, në një mendje të vetme, në të njëjtin vend.
2 Dhe befas nga qielli u bë një ushtimë, si ajo e një ere që fryn furishëm dhe e mbushi gjithë shtëpinë, ku ata po rrinin.
3 Dhe atyre iu dukën gjuhë, si prej zjarri, të cilat ndaheshin dhe zinin vend mbi secilin prej tyre.
4 Kështu, të gjithë u mbushën me Frymën e Shenjtë dhe filluan të flasin në gjuhë të tjera, ashtu si Fryma e Shenjtë ua jepte atyre të shpreheshin.
5 Por në Jerusalem banonin disa judenj, njerëz të devotshëm, nga të gjitha kombet nën qiell.
6 Kur u bë ajo ushtimë, turma u mblodh dhe u hutua, sepse secili nga ata i dëgjonte të flisnin në gjuhën e vet.
7 Dhe të gjithë habiteshin dhe mrekulloheshin dhe i thoshin njëri-tjetrit: “ja, a nuk janë të gjithë galileas këta që flasin?
8 Dhe si vallë secili nga ne i dëgjon të flasin në gjuhën e vet amtare?
9 Ne partët, medët, elamitët dhe banorët e Mesopotamisë, të Judesë dhe të Kapadokisë, të Pontit dhe të Azisë,
10 të Frigjisë e të Pamfilisë, të Egjiptit dhe të pjesëve të Libisë pranë Kirenës dhe të ardhurit nga Roma, judenj dhe prozelitë,
11 kretas dhe arabë, i dëgjojmë të flasin për gjërat e mëdha të Perëndisë në gjuhët tona!”.
12 Dhe të gjithë habiteshin dhe ishin të hutuar dhe i thoshin njëri-tjetrit: “Ç’do të thotë kjo?”.
13 Kurse të tjerë, duke përqeshur, thoshin: “Janë plot me verë të ëmbël!”.